Telegram

Moederliefde

ik zit in de trein in de 1e klas tegenover een man van ongeveer 55 en zijn moeder die zo dement is als een deur en ook al een paar Tia’s verder gok ik. Hij zit de guardian te lezen, zij zit uit het raam te kijken en aan een koekje te likken. als hij wat leuks tegenkomt leest hij het voor en als ze dan na 4 zinnen de draad kwijt is, stopt het en gaan ze alle twee weer hun ding doen

Share "Telegram"

Share on: FacebookTwitter

Telegram

Een wereld van verschil

Dit land is één groot goed bedoeld misverstand.

Althans ik, met mijn Noord-West Europese harkerigheid en 3*3=9 mentaliteit, zie de hier zo liefdevol omarmde vaagheid als misverstand. Terwijl in India veel stelliger zijn dan “dat drie keer drie weleens negen zou kunnen zijn” onaardig, ruw en autoritair is. Gevaarlijk voor de vreedzame samenleving van de diverse volken en religies wellicht.

Een manager hier zei tegen mij: Ik moet mijn mensen leren assertiever te zijn: doorvragen tot dat ze zeker weten dat ze hetzelfde bedoelen. Voorzichtig zei ik hem dat het Indiase Engels soms ook moeilijk te volgen is voor ons westerlingen. Met een zeer serieus gezicht vertelde hij mij: “dat ligt helemaal niet aan jullie onbegrip van ons Engels , wij begrijpen elkaar ook de halve dag niet, alleen dat vinden wij dat wel prettig.”

Nu begreep ik ook beter wat er misgaat als je iemand vraagt om iets, dat je niet goed verstaan hebt, te herhalen. De irritatie gaat waarschijnlijk niet over het moeten herhalen van de boodschap, maar het verzoek om een éénduidig bericht.

Het is ook wel Zen-nig om als er dan toch geen objectieve waarheid bestaat, een onnodige discussie over ieders waarnemingen maar te voorkomen, door lekker vaag te blijven. Het gebaar wat ik “kop-kwispellen” noem lijkt niet alleen alsof ze willen zeggen: “zou kunnen”, “mij best” of “als jij dat wil denken…” Dat betekent het volgens mij ook, en dat is eigenlijk prachtig . Waarschijnlijk zouden ze hier met meer duidelijk dan dat elkaar met enige regelmaat de hersens inslaan.

Er is nog een gebaar wat mij tot nederigheid brengt. Het lijkt nog het meest op het gebaar wat Italianen maken als je succesvol het bloed onder hun nagels vandaan peuterd, maar de gelaats uitdrukking die de Indiër er bij trekt is één van verbazing. Terwijl je de Italiaan hoort denken: “Jij irritante etterbak !” zie je de Indiër vragen : “Zie ik dit wel goed ?”

Een wereld van verschil.

Share "Telegram"

Share on: FacebookTwitter

Telegram

Hippe tent zoeken in Hyderabad

Een beetje moeilijker dan in Goa, maar daarom des te leuker. Vandaag de hele dag met ricksjaw’s door Hyderabad gescheurt, tijdens spitsuur betekent dat met drie vrouwen achterin en mannen met zijn drieën op de voorbank. Kleren laten maken, en schoenen gekocht, om morgen toonbaar te verschijnen. En op zoek naar lekker eten. Zoektocht duurde zo lang dat ik maar wat langs de straat ben gaan eten om de eerste honger te stillen. Van alles wat genomen (inclusief gefrituurde hanenpoot)

Nu beland in de Banjara Hills, boven op een dak van een pand wat, op de bovenste verdieping na, nog niet af is. Maar die is dan ook wel zeer af !

Op aanraden van 5 obers: Murgh Ke Shokay, de chef special. 4 stukken gevulde kip met verschillende pastei-achtige vullingen. Onwijs lekker !

De tent zelf heeft een waanzinnig uitzicht en ademt de frisse ambitie en hipheid van Hyderabad

Share "Telegram"

Share on: FacebookTwitter

Telegram

Douwe en Vinaya trouwen in India

Na een heerlijk huwelijksfeest op de kop van de haven van lauwersoog op de langste dag van het jaar, vond 28 December, in Paravooy en Kannur, de tweede helft plaats. Een traditionele Indiase plechtigheid bij het ouderlijk huis en de volgende dag een katholieke inzegening door de bischop van Kannur. Dit allies temidden van de prachtig geklede en zachtaardige Indiase familie en vrienden van Vinaya.

Dag 1: Een publiekelijke opmaak partij van beiden en het voeren van de bruid door de vrienden van de bruidegom en vice versa. Vervolgens veel toespraken waar alleen de goede bedoelingen niet aan mij voorbij gingen. Dit alles geheeld gehuld in de geuren van het heerlijke eten wat achter het huis werd gekookt. Uiteraard is op dit terrein mij bijzonder weinig ontgaan. In drie shifts werd het gehele gezelschap gevoed alsof wij de goden waren die goed gestemd moesten worden.

Dag 2: Hier had ik de grote eer om getuige te mogen zijn van de katholieke huwelijke voltrekking (Indian style) in de basiliek van de heilige drie-eenheid van Kannur. Daaropvolgend de aanmelding van Anne-Beitske bij het heilige rijk in de doopkapel. Douwe en Vineya hadden vervolgens weer een buffet laten aanrukken in het op loopafstand liggende Hotel met een prachtig uitzicht over zee. Hier bleven wij, de Nederlanders, ook slapen en hebben nog heerlijk met Douwe en Vinaya en hun familie tot diep in de nacht in de zwoele zeewind nagenoten.

Share "Telegram"

Share on: FacebookTwitter

Telegram

Echt werk, in zwitserland

Sinds enkele dagen bezig met wat een mooie opdracht kan worden. Een van de perks is dat het van hier maar 1 1/2 uur rijden is naar mijn favoriete ski gehucht. Ik kijk ernaar uit om hier door de week iets verstandigs in elkaar te puzzelen en in de weekenden mezelf hier gecontroleerd van de bergen af te storten.

Share "Telegram"

Share on: FacebookTwitter

Telegram

Wens groeit harder dan de kunde

Zoals met alles gaat de wens de kunde weer eens vooruit. Best tevreden over de werkende flow om met SMS of telegram berichtjes in Markdown te kunnen droppen op het blogje. Maar nu al weer licht gefrustreerd over het niet werkende flowtje dat ik had bedacht om er ook plaatjes bij te plaatsen.

Share "Telegram"

Share on: FacebookTwitter

Bericht van florent

Automatisch doorgestuurd bericht.

Als het goed is vervangt het bericht het oudere bericht van dezelfde dag. Dus met een beetje geluk staat er maar één bericht op het blog.

Nog te doen:

Extract title uit msg
sms link
optie om te missen

Gr F

Share "Bericht van florent"

Share on: FacebookTwitter

Winsome: Channel Race 2016

Course

Aiming to have a race that it takes contestants on average a 24 hour to complete, the RORC defined the course as follows: Start at RYC Castle, an upwind buoy DZB just South of St Alban’s, a 90Nm leg almost due East leaving st Catherine’s Point on Port towards ‘Owers’. From there back up to the finish at a buoy called ‘Darling Associates’ that lies in the Solent just West of Portsmouth. In all a 110nm Race.

The Crew and on board preparations

With on board Harry, Leen, Floris, Herman, Diederik, Luuk and Florent, Winsome sets of from the Royal Yacht Squadron at 08:30. We first, conform ritual, show the Racing Committee a selection of compulsory safety equipment of their choosing (in this case radar reflector and fire blanket) and then we shortly practice manoeuvres and setting the Spinnaker.

The Start

At the start winds were very light and tide pushed us down the West branch of the Solent. Conditions were such that in case of a premature start we would never make it back to the starting line on sail. We thus made very, very sure to leave ample safety margin. We ended up thirty-three boat lengths from the line when at 10:00 the starting signal sounded.

Cutting across the last bit of the shoal at the shingles we chose to take a near-shore track. We were hoping to keep the wind in our sails and avoid the oncoming counter current as much as possible. While making our way towards ‘Old Harry’s Wife’ (this is the actual name of the shallow waters near a rock called ‘Old Harry’) we learned that our fellow sailors out at sea had made the better choice.

Tactics

After a long and fruitful debate on wind, tide and boat-speed, Floris was able to summarise the discussion in one single sentence that we, from now on, shall call the mother of all tactics: ‘We should sail towards the buoy as fast possible and round it’. With this renewed and unorthodox vision upon competition sailing we continued to make our way upwind against the steadily increasing tide. We made sure there was just enough time in our last leg towards the DZB Buoy to prepare the spinnaker that was set promptly after rounding it.

harry01

As soon as we the spinnaker stabilised and we were steadily speeding downwind, dinner was served on deck

By the time we would make our way around st Catherine’s Point tides would be against us once more. Doubtful if the winds would hold, we were given two options. 1) Out to sea: seeking wind there and battling the current 2) Banking on near-shore winds and hugging the land to evade the currents. Using the MOAT* methodology, skilful calculation and careful consideration the latter was selected.

Underway to the South end of the island we gybed as if we had been practicing this since Christmas.

Close Reach

We reached the shore at sundown to start a truly magnificent night of sailing. Close reaching with the spinnaker and all hands on deck we dived as closely under the shore as wisdom and audacity permits. Now and then our sails are lit by the torchlights of surprised fisherman on shore. Slowly but surely we made our way along the lighthouse, rocks, little beaches and scattered holiday homes. As soon as the current let down a bit we set course straight towards ‘Owers’. Crossing the deep water route Harry was able to persuade a cruise ship to alter it’s course. The dredger that we came across was slightly more hampered in its room to manoeuvre. We had to steer up towards a close-reach in order to cross just behind it’s stern.

Last Leg and Finish

For the first time that night the Genoa was set and the Spinnaker lowered. From there we sailed in a single comfortable close haul towards the finish.

Later that morning we had confirmed that we had finished 1st in class.

Thank you Harry and all for yet another wonderful race

Share "Winsome: Channel Race 2016"

Share on: FacebookTwitter

Lac de Kinsel

!lackinsel](http://prisse.nl/assets/lackinsel.png)

Onder de rook van Amsterdam

Mooier wordt het niet, het is deze week tropisch, en heb door wat geschuif bijna de hele week vrij. Bergen lekker eten ingeslagen in Schellingwoude en met Steffi hier lekker rondjes aan’t zeilen en boekjes aan het lezen. Veel dank aan de Breed-jes

Share "Lac de Kinsel"

Share on: FacebookTwitter

Winsome: The hard life

stmalo

Cowes – st Malo Race

Afgelopen weekend weer mogen bemannen aan boord van de winsome, ditmaal de Cowes – st Malo Race. Het uitgebreide verslag van Pieter Kohne staat hier. Het was weer heel fijn aan boord met Harry, Leen, Robin, Pieter Kohne, en de gebroeders van Balkom. Heel veel dank Harry voor deze niet aflatende boost aan de kwaliteit van ons leven.

Share "Winsome: The hard life"

Share on: FacebookTwitter

Blog with static pages using Jekyl and hosted at GitHub. IP regulated by Creative Commons License